«Λες και έμοιαζε η Λέρος με ένα σεντούκι πελώριο, το περιεχόμενο του οποίου αποδείκνυε την ενότητα του χώρου και του χρόνου, την ιστορική και μουσική συνέχεια του νεοελληνικού πολιτισμού». Καθώς η Μυρσίνη απολαμβάνει τις καλοκαιρινές διακοπές της στη Λέρο, ανακαλύπτει ένα σεντούκι με βότσαλα και το παίρνει μαζί της ως ενθύμιο. Όταν επιστρέφει στον τόπο διαμονής της, αρχίζει να νιώθει πως κάτι δεν πάει καλά. Παράξενες εικόνες εισβάλλουν στο μυαλό της – πρόσωπα που δεν γνωρίζει, τοπία που μοιάζουν γνώριμα, αλλά ανήκουν σε μια άλλη εποχή. Σιγά-σιγά, συνειδητοποιεί πως όσα βλέπει την οδηγούν πίσω στον χρόνο, στην Ελλάδα της δικτατορίας. Σε έναν τόπο φυλακής και εξορίας, μέσα σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, ένας άνδρας παλεύει να απελευθερωθεί από το παρόν του. Ο Νικόλας δεν προσπαθεί μόνο να ξεφύγει από τα σιδερένια δεσμά που κρατούν το σώμα του, αλλά και από τις σκιές που βαραίνουν την ψυχή του. Μια ρημαγμένη εκκλησία και μια μυστηριώδης γυναικεία παρουσία θα γίνουν η αφορμή για μια αναπάντεχη πορεία προς την ελευθερία. Μπορεί μια οπτασία να λυτρώσει εκείνον που την οραματίζεται; Ή μήπως το παρελθόν δεν εξαφανίζεται ποτέ, απλώς αλλάζει μορφή; Μια ατμοσφαιρική νουβέλα, όπου η μνήμη, ο χρόνος και η ιστορία πλέκονται αξεδιάλυτα, φωτίζοντας όσα αρνούμαστε να ξεχάσουμε.