Μνήμη της πέτρας

Ο απελπισμένος έρωτας ενός μουσικού για μία πανέμορφη δασκάλα από το Γαλαξίδι στα χρόνια του μεσοπολέμου. "Μωρή κακούργα Βαγγελιώ που τρέλανες το Μέγκλα". Το παιχνίδι του θανάτου με τους ανεκπλήρωτους πόθους. Τα ανομολόγητα όνειρα του αμούστακου μαστορόπουλου για τη γυναίκα του πρωτομάστορα. Η εκτέλεσή του από τους Γερμανούς μέσα στο πέτρινο δημοτικό σχολείο. Το μακρύ ταξίδι ενός ικανού εμπόρου από την Κόνιτσα μέχρι την Οδησσό. Η συνάντηση και η φιλία του με τον προικισμένο δήμαρχο. Πειραιάς 1925. Μια πενταμελής οικογένεια από την ορεινή Ναυπακτία φθάνει στο λιμάνι. Διανυκτερεύει σε κάποιους συγγενείς στο Κερατσίνι. Από κάτω σκοτεινές οι προσφυγικές παράγκες της Δραπετσώνας. Την επομένη το πρωί επιβιβάζεται στο πλοίο. Προορισμός της η Νέα Υόρκη. Δώδεκα χρόνια μετά. Ο ταχυδρόμος παραδίδει τα πρώτα εμβάσματα για να χτιστεί σχολείο. Αθήνα 2003. Ενα mail από τη Νέα Υόρκη. Στα αγγλικά. "Ι wanted tο inform you that my father died in June 2001...". Άνθρωποι, παντού και πάντα. Και ευεργέτες, και πολιτικοί, και προδότες. Μα πάνω απ όλα άνθρωποι. Δεν είναι ήρωες κάποιου μυθιστορήματος. Είναι οι άνθρωποι που μας συντρόφεψαν στο μικρό οδοιπορικό μας στα πέτρινα δημοτικά σχολεία της ηπειρωτικής Ελλάδας. Των ανθρώπων τα έργα είναι ακόμα εκεί.