Momentius!!!

Τα ποιήματα του «Momentius» λειτούργησαν ως μία ωπή της χύτρας της καθημερινότητας, ωπή που άνοιγε τις πύλες προς την α–λήθεια. Ένα είναι βέβαιο, ότι η συγγραφέας θα προτιμούσε να μην είχε χρειαστεί να τα συλλάβει και να απολαμβάνει απευθείας και διαρκώς αυτή τη μεγαλειώδη α–λήθεια, καθώς όπως είπε και η αγαπημένη μας Δημουλά: «Δεν μπορώ να φανταστώ έναν ευτυχισμένο άνθρωπο -εάν αυτοί υπάρχουν- να διακόπτει την ευφορία που του φέρνει η ευτυχία για να γράψει ένα ποίημα».