Μοναξιά στη βουή

Υπάρχουν στιγμές που χάνεσαι μέσα στο πλήθος σαν να μην υπήρξες ποτέ πραγματικά εκεί. Μιλάς, γελάς, στέκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους – κι όμως μέσα σου επιστρέφεις πάντα στη σιωπή. Πέρασαν φίλοι, έρωτες, σχέσεις. Όμορφες στιγμές που κράτησαν λίγο, σαν ηλιαχτίδα μετά τη βροχή που χάνεται πριν προλάβεις να ζεσταθείς. Κάποιες φορές έδωσες τα πάντα. Ακόμη και κομμάτια του εαυτού σου που δεν περίσσευαν. Και πάλι ένιωσες να παραμερίζεσαι. Αυτό το βιβλίο είναι ένας ψίθυρος μέσα στο βουητό της μοναξιάς. Ένας καθρέφτης για να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου. Ένα χέρι στον ώμο, όταν όλα σωπαίνουν. Γιατί ακόμη και στη βαθύτερη σιωπή, κάποιος ακούει.