Νικόδημου άπαντα

"Κάπου τριάντα ή παραπάνω χρόνια, ο μεταφραστής μου στα νέα ελληνικά Φαίδων Ταμβακάκης, είχε την καλοσύνη να μου δώσει ένα βιβλίο του Νίκου Δήμου: "Το φως των Ελλήνων"....

Από τη φιλοσοφία και την ποίηση στη διαφήμιση, τη δημοσιογραφία και πάλι στην ποίηση....

Συγκεντρωμένα σε έναν τόμο, στην οριστική τους έκδοση, δοκίμια τριάντα έξι ετών για ποιητές και συγγραφείς....

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

-...

50 χρόνια ύστερα από την έκδοση του πρώτου του βιβλίου, μετά από πενήντα επτά τίτλους και πολλές χιλιάδες ανατυπώσεις, ο Νίκος Δήμου ξαναδιάβασε τα κείμενά του και διάλεξε όσα του άρεσαν περισσότερο....

Η λέξη ανθέλλην στον τίτλο γράφεται χωρίς εισαγωγικά....

-...

"Τι μένει από έναν χρονογράφο σαν πεθάνει; Ίσως μόνο ένα χρονογράφημα, που γράφει ένας άλλος - που κι αυτός θα ξεχαστεί. Ίσως κάτι περισσότερο: η ένταση ζωής που χάρισε στους αναγνώστες του.

Η ομαδική έκθεση έργων τέχνης "Meditations on eBook" επιχειρεί να δώσει ένα δείγμα των αλλαγών που πραγματοποιούνται στην παραδοσιακή μορφή και χρήση του βιβλίου ως μέσου παροχής γνώσης και ψυχαγωγίας, ειδικά ενόψει της επέλευσης του ψηφιακού περιεχομένου....

«Στο σύνολό τους οι "Τολμηρές Ιστορίες" σου μεταδίδουν με θέρμη την ανατρεπτική τους διάθεση και την έντονη ερωτική τους κατάφαση....

Πιο ώριμος (μα και πιο νέος) από ποτέ, ο Νίκος Δήμου καταγράφει με τη νηφάλια και συχνά "λοξή" κριτική ματιά του τη σύγχρονη πραγματικότητα: τον κόσμο όπως είναι - και όχι όπως παρουσιάζεται μέσα από τις κυρίαρχες φαντασιώσεις....

"Ως τώρα, η "κλασική" αριστερή τοποθέτηση ήταν πως τα δεινά της χώρας μας οφείλονταν στους αστούς. Είναι όμως πολύ πιο πιθανό να οφείλονται στην έλλειψή τους..."...

-...

Πρώτο ερέθισμα ήταν το "Dictionnaire des idees recues" του Φλομπέρ....

"Γι αυτούς -όπως εγώ- που κυλάνε χρόνια τώρα την πέτρα στον ανήφορο, τη βλέπουν πάλι να πέφτει και ΠΑΡ ΟΛΑ ΑΥΤΑ συνεχίζουν"....

«Ένα βιβλίο µυθικό»....

-...

Μια αυτοβιογραφία σαν µυθιστόρηµα....

Ο ορθολογισμός δεν είναι ιδεολογία, ούτε δόγμα....

"Σε αντίθεση με αυτές [τις διάσημες γάτες της λογοτεχνίας] και άλλες προηγούμενες, οι γάτες του Δήμου, στην αγχώδη καθημερινότητά τους, παραμένουν κατά κάποιον τρόπο πέραν της λογοτεχνίας -όχι όμως πέραν της ποίησης!- επαναστατώντας στη φυλακή των σελίδων του βιβλίου ή στο κλουβί των στίχων, όπως το άπιαστο Γατσατσόνι, το οποίο βρίσκεται πάντοτε σε άλλη θέση από εκεί που θα ’πρεπε ή από εκεί που φαίνεται, όπως ο μέγας, μέγιστος Μούψης, που μόνο όταν τον πλησιάζει ο θάνατος έρχεται να αναζητήσει τη ζεστασιά ενός χαδιού....

"Ρωτάμε συνεχώς για το νόημα....

/ Γιατί, ενώ ο Δαρβί...

Όταν ξεκίνησα να σπουδάσω φιλοσοφία, είχα ένα βασικό κίνητρο: να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις μου και να θέσω σωστά τα ερωτήματά μου...