Τα Νυχτερινά Παραγγέλματα είναι μια ποιητική συλλογή γραμμένη μετά το τέλος, στον χρόνο της νύχτας — εκεί όπου η απουσία αποκτά φωνή και η μνήμη επιμένει. Τα ποιήματα λειτουργούν σαν σύντομα παραγγέλματα: άλλοτε προσταγές, άλλοτε ψίθυροι, άλλοτε υπολείμματα σκέψης που επιστρέφουν επίμονα. Ο χωρισμός δεν αφηγείται· διαχέεται. Η απώλεια δεν περιγράφεται· εγκαθίσταται. Με γλώσσα λιτή και σκοτεινή, τα Νυχτερινά Παραγγέλματα χαρτογραφούν έναν εσωτερικό χώρο όπου η νύχτα δεν είναι σκηνικό αλλά κατάσταση, εκεί όπου το δηλητήριο σε λιώνει αργά. Ένα βιβλίο για όσα δεν ειπώθηκαν, για όσα επαναλαμβάνονται σιωπηλά, για όσα επιμένουν όταν όλα έχουν τελειώσει.