Μέσα από μια σειρά γραμμάτων που απευθύνονται σε ένα μαθητευόμενο, ο συγγραφέας αγγίζει τις βαθιές πτυχές της ύπαρξης που φιλοξενεί να κατακτήσει τον εσωτερικό της κόσμο. Ενθαρρύνοντας ή αποθαρρύνοντας, προωθώντας ή σταματώντας, αυστηρά ή με χαμόγελο ο δάσκαλος, χωρίς ποτέ να παρεμβαίνει στην έκφραση της ελεύθερης θέλησης του μαθητή, τον βοηθά να σπάσει τα προσωπικά φράγματα και ταυτόχρονα να οριοθετήσει την ηθική του θέση μέσα στον κόσμο των ανθρώπων. Στον κόσμο που ανήκει και για χάρη του οποίου εξελίσσεται.