-...

Το βιβλίο αυτό δεν μιλά με τους γνωστούς τρόπους για την «παγκοσμιοποίηση»....

-...

-...

Σε αντίθεση με μια σκέψη που βλέπει μόνο την ταλάντευση του σύγχρονου εργαζομένου ανάμεσα σ έναν αγχώδη ατομικισμό και μια συνθλιπτική κοινωνική μαζικότητα, η παρούσα πραγματεία ανιχνεύει δυνατότητες για συνομολόγηση ισότιμων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων....

Αισθήματα αβεβαιότητας και φόβου για επικείμενους κινδύνους κατακλύζουν τον άνθρωπο της εποχής μας....

Ποιος είναι ο Xρόνος των θεσμών που ορίζει τελικά τη ζωή μας; Με τι τρόπο εισχωρεί στις συναλλαγές μας με τους άλλους, ιδίως σε όσες έχουν να κάνουν με το κράτος, διαμορφώνοντας συμπεριφορές και σχέσεις; Το Γραφειοκρατικό Σκότος αποκαλύπτει πως όχημα για τις κοινωνικές διεισδύσεις του θεσμικού χρόνου είναι ο Nόμος, ενώ το περιούσιο πεδίο για τον εγχρονισμό του Νόμου και την εκνομίκευση του Χρόνου είναι η Γραφειοκρατία....

Αφήνοντας κατά το δυνατόν στην άκρη συναισθηματισμούς και προκαταλήψεις, το βιβλίο εστιάζει την προσοχή του στους νέους, μορφωμένους Έλληνες, ως φορείς μιας πιο ώριμης (εν σχέσει με αυτήν των γονέων τους) ατομικότητας, που ήδη ξεπροβάλλει μέσα από τα χαλάσματα τις κρίσης, αλλά και από τις ριζικές πολιτισμικές μεταβολές που φέρει μαζί του ο 21ος αιώνας....

Λέγεται συχνά, και μάλιστα από μεγάλο μέρος της ελληνικής διανόησης, πως είμαστε λαός επιρρεπής στο συναίσθημα, με έλλειμμα ορθολογικότητας....

Όλη η κοινωνική και πολιτική δράση στις δυτικές τουλάχιστον κοινωνίες, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, αναπτύσσεται στο πλαίσιο ενός πολιτισμού που δυσκολευόμαστε σήμερα, λόγω της πολυπλοκότητάς του, να του προσδώσουμε τον κατάλληλο επιθετικό προσδιορισμό...

Το βιβλίο αναφέρεται στο ξαναζωντάνεμα ενός συνεχούς διαλόγου με τον εκλιπόντα σύντροφο της ζωής μου, Αιμίλιο Ζαχαρέα, που χρωμάτιζε όσο ζούσε την κοινή μας μέρα και μοίρα...