Το βιβλίο συγκεντρώνει ποιήματα που κινούνται γύρω από τον έρωτα, την απώλεια, τη μνήμη και τη μοναχικότητα. Με άμεση και καθαρή γλώσσα, ο ποιητής συνδέει προσωπικές στιγμές με ευρύτερες αναφορές, δημιουργώντας ένα σύνολο που συνομιλεί τόσο με την ιδιωτική εμπειρία όσο και με τη συλλογική μνήμη. «Δεν βρίσκω πια το χαμόγελό σου ν’ ακουμπήσω» Η συλλογή περιλαμβάνει τρεις ενότητες και αναφορές σε υπαρκτά πρόσωπα της σύγχρονης ιστορίας, εντάσσοντας την ποίηση σε ένα ευρύτερο κοινωνικό και ανθρώπινο πλαίσιο. «Ο κόσμος είναι ένα βαθύ ποτάμι που συγκλίνει μέσα στα μάτια σου.»