[...] Αληθώς αισθανόμεθα ανάπαυσιν ψυχικήν διότι δια της εκδόσεως ταύτης αποτίομεν ελάχιστον φόρον τιμής και προσφέρομεν ταπεινόν αντίδωρον προς τον πολλά ευεργετήσαντα και ευεργετούντα αενάως ημάς τους ελαχίστους, Άγιον Διονύσιον. Τον πολλοίς και ατρήτοις καμάτοις, πόνοις, ιδρώσι και προσευχαίς θεμελιώσαντα και ανεγείραντα επί της πέτρας την ιεράν ταύτην μάνδραν και καταστήσαντα αυτήν "πέτρα καταφυγήν τοις λαγωοίς" του Πνεύματος και αυλήν λογικών προβάτων και εργαστήριον της ευσεβείας. [...]