Ο Γκαμπριέλ, γόνος μιας κρεολής οικογένειας της Χιλής, λίγο-πολύ αριστοκρατικής και ξεπεσμένης, περιπλανιέται στη Λίμα, πρωτεύουσα του Περού, κατά τη διάρκεια μιας νύχτας με έκλειψη. Τρώγλες, αλκοόλ, εκκλησίες με τις σκιές τους και το χρυσό τους, τα αιμόφυρτα αγάλματα τους, νεκροταφεία ρημαγμένα από την πλημμύρα είναι ο περίγυρος. Ύστερα από μια σχεδόν αδερφική πάλη, θα σκοτώσει τον Ινδιάνο Μπαρτολομέ, που πρόσφατα έχει δραπετεύσει από ένα κάτεργο του δάσους του Αμαζονίου. Η όλη αφήγηση, ονειρική και διφορούμενη, είναι ένας ποιητικός διαλογισμός πάνω στο πεπρωμένο τέφρας και αίματος της Λατινικής Αμερικής: ο φόνος του Ινδιάνου σμίγει με την ιστορική αλλά και μυθική φιγούρα του Ίνκα επαναστάτη Τουπάκ Αμαρού που διαμελίστηκε από τους Ισπανούς, αλλά τα μέλη του ταξιδεύουν κάτω από τη γη και ως τη στιγμή που θα ανασυνθέσουν το βασανισμένο σώμα.