Διάγοντας το εβδομηκοστό έτος της επίγειας διαδρομής μου, θέλοντας να καταγράψω σε ένα φύλλο χαρτιού το πώς διαμορφώθηκε η αντίληψή μου, όντας συνοδοιπόρος με πάνω από 25 χιλιάδες ψυχές, για όσο χρονικό διάστημα μου επέτρεψαν να είμαι, προέκυψε αυτό το μικρό πόνημα. Αποτελεί το τέταρτο μέρος μιας τετραλογίας. Τοιουτοτρόπως, κλείνει ο κύκλος, συνάδοντας με την αναφαινόμενη ολοκλήρωση του βιολογικού μου κύκλου. Στο πρώτο βιβλίο, αναφέρομαι στη μύησή μου στην ομοιοπαθητική και πώς μέσα από τη γνώση επέρχεται η επίγνωση. Στο δεύτερο, πώς μέσω των ονείρων, αναλύοντας το μήνυμα του ασυνειδήτου, κατανοώντας τον ασθενή, βοηθιόμαστε στην επιλογή του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου. Στο τρίτο, προτείνουμε την επιλογή της ομοιοπαθητικής, πριν δημιουργηθούν οργανικές αλλοιώσεις. Παραθέτοντας στοιχεία για το τι είναι ο άνθρωπος και τι η ομοιοθεραπευτική, ώστε να αποφασίσει αυτοβούλως. Σε αυτό το τελευταίο, καταγράφοντας στοιχεία της ζωής μου σαν άτομο, αλλά και σαν γιατρός, μέσα από τις ζωές των ασθενών μου, προσπαθώ να καταδείξω ότι ο πνευματικός κόσμος είναι αρωγός στην επίγεια διαδρομή μας. Χωρίς φόβο, λοιπόν, ας περπατήσουμε αντάμα. Καλό μας ταξίδι.