Στην Καντάρα της Κύπρου, ένας θησαυρός ανασύρεται από τη λήθη: όχι χρυσός, αλλά ασυνείδητη μνήμη. Ο Αλέξης και ο Κωστής, φίλοι και καθρέφτες, διασχίζουν εργαστήρια, ερείπια και μονές, αναζητώντας όχι την απόδειξη αλλά την αναγνώριση. Αν η πληροφορία προηγείται της ύλης, τι προηγείται του ανθρώπου; Όταν φτάσει το Όλον, τα επιμέρους σωπαίνουν. Στο σταυροδρόμι επιστήμης και πνευματικότητας, ο Αλέξης και ο παιδικός του φίλος Κωστής μπλέκονται σε μια αναζήτηση που ξεκινά από το πείραμα Libet και καταλήγει στα ερείπια της Καντάρας. Η συνάντηση με έναν γέροντα, το «χρονικό» της Ρήγαινας και τα ίχνη της Κατερίνας Χαρλαύτη σπρώχνουν τους ήρωες πέρα από τις βεβαιότητες. Όταν ένας κρυμμένος θησαυρός –λίρες και έγγραφα– βγαίνει στο φως, ο Αλέξης καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην εκδίκηση και στη συγχώρεση. Επιλέγει τη δεύτερη. Το βιβλίο γίνεται μαρτυρία: η αλήθεια δεν μετριέται· βιώνεται.