Οι δαιμονισμένοι

Το ύφος των διηγημάτων, αν και είναι φαινομενικά απλό, τελικά είναι πολυδιάστατο και πολυσύνθετο....

Ένα μοναχικό ταξίδι κάποτε -με το αεροπλάνο, με τα πόδια, με το νου;- όπου φανταστικά ονόματα αγκαλιάζονται με πραγματικούς ανθρώπους, οι μέρες και οι νύχτες χαϊδεύονται κι ενώνονται σαν την αλήθεια με το ψέμα κι οι ημερολογιακές καταγραφές δεν είναι τίποτ άλλο παρά μια πρόφαση· για να βιώσει κανείς -ή και να μη βιώσει- λίγο παραπέρα....

Τα μικρά μικρά αυτά κομμάτια γραφής, που μοιάζουνε με ξεριζωμένα τεμάχια από κάποιο μυστηριώδες Σύνολο, μιλάνε αμέσως στις αισθήσεις μας και στον βαθύτερο εαυτό μας....

Αν και μπορεί να φαίνεται έτσι, "Ο Σιμιγδαλένιος" δεν είναι έργο παιδικό....

Έρωτας: Κορίτσι μου, μεγάλωσες και παίζεις με τις κούκλες στάλα μυαλό δεν έβαλες στις πονηρές σου μπούκλες; Ο Λίβιος ο βασιλιάς· άντρας, νέος, όμορφος πολύ, εσένανε γυρεύει, εσένανε καλεί, εσένα συλλογίζεται και χάνει τη ζωή του, γιατί σε θέλει σαν τρελός, ολόψυχα δική του....

Το έργο, το οποίο ουσιαστικά αποτελεί μια παιδική θεατρική παράσταση, πετυχαίνει να εισαγάγει τα μικρά παιδιά (μέχρι και τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου περίπου) στα μυστικά της θεατρικής τέχνης και τεχνικής και σε ένα συνοπτικό πανόραμα της ελληνικής ιστορίας από τις απαρχές της μέχρι τις μέρες μας, δοσμένο με εξαιρετικά απλό και κατανοητό στα παιδιά τρόπο....

- Εμένα να με λες Ρίτα είπε η μαμά Μαργαρίτα - Κι εμένα Μαργαρίτα είπε η κόρη Μαργαρίτα Είκοσι χρόνια μετά την έκδοση του "Ναι" της Μαργαρίτας Καραπάνου, ο λογοτεχνικός της ήρωας· - ο ψυχίατρος Ice, όπως τον έλεγε η ίδια - ο συγγραφέας Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, στον οποίο είναι αφιερωμένο το βιβλίο, μιλάει εντελώς αληθινά για το πώς γράφτηκε το "Ναι" που ίσως και να κρυβε μέσα του πολλά όχι....

Αφηγήσεις και διηγήματα διάφορα: Με κλωστές, ξέφτια, ρέστα, κουρέλια, σιωπές και παύσεις, πληγές και ράμματα...

-

-

-

-

-