Μην σας παρασύρουν αυτοί οι τρεις άντρες με καπαρτίνες στο εξώφυλλο του βιβλίου, να περπατούν σ αυτή την γοητευτική και μυστηριώδη στοά του Μιλάνου, γιατί "Οι κωμωδοί" του Σταύρου Αντωνίου έχουν άλλη ενδυμασία και λόγια παράξενα λέει το στόμα τους. Μοιρασμένοι στην πρωτεύουσα και στην επαρχία αλλάζουν ρούχα, τόνο ομιλίας, χρώματα και τρόπο ζωής. […] Αυτό το βιβλίο δεν γίνεται ποτέ μια μετασουρεαλιστική ρουτίνα ή καφκική δαντέλα γιατί το πανίσχυρο, μοναδικά μοντέρνο, μανίκι του Αντωνίου έχει δάχτυλα που καταλήγουν σε νύχια δυνατά, σικ, και χωρίς ίχνος φλέγματος παίζει σ όλους τους τόνους, τις παραλλαγές και τις παραισθητικές - αλλά τόσο πραγματικές - λογικές του εξάρσεις. Εκτός από τους "Κωμωδούς" αυτό το βιβλίο περιέχει άλλο ένα εκτενές έργο το "Ο Ορφέας στη χώρα των κρεμασμένων" και τα μικρά αφηγήματα "Η κόκκινη νύχτα", "Νυχτερινός περίπατος". Γιώργος Χρονάς