Μέσα από αφηγήματα με έντονα λαογραφικά στοιχεία ξεδιπλώνονται μορφές και στιγμές μιας Ελλάδας που μοιάζει μακρινή – ίσως και ξένη στη σημερινή εποχή. Κι όμως, αυτή η παλιά ζωή, με την απλότητά της και τις αλήθειες της, έχει να μας διδάξει πολλά· ιδίως τώρα, σε μια εποχή κρίσης αξιών και ηθικής σύγχυσης. Οι άνθρωποι που ζωντανεύουν στις σελίδες αυτού του βιβλίου έζησαν χωρίς πολλά μέσα, συχνά χωρίς μόρφωση, παλεύοντας με προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες και δύσκολες συνθήκες. Με ειλικρίνεια –κάποιες φορές και αφέλεια– μας αφηγούνται οι ίδιοι τις ιστορίες τους. Ιστορίες αγώνα, επιβίωσης και αξιοπρέπειας σε σκοτεινούς καιρούς. Ο σκοπός δεν είναι απλώς η αναπόληση. Είναι η σύγκριση. Πώς ο άνθρωπος του χθες, παλεύοντας με τη φύση και την ανέχεια, στέκει απέναντι στον άνθρωπο του σήμερα, που –ξεριζωμένος από το παρελθόν του– παλεύει με την ίδια του τη φύση: με τα πάθη, την πλεονεξία, την ανάγκη για εξουσία και επίδειξη. Ένα βιβλίο που δεν αφηγείται μόνο ιστορίες. Θέτει ερωτήματα. Και μας καλεί να κοιτάξουμε μέσα μας.