Αρχίζεις να πλέκεις την ιστορία εκείνου που είδε ξαφνικά πως ό λ α έ γ ι ν α ν ά λ λ α και πριν καλά καλά προλάβεις να ταιριάξεις τις λέξεις μεταξύ τους, τις βλέπεις να ξεχύνονται σε κάθε γωνιά του μυαλού γυρεύοντας ταίρι να ζευγαρώσουν, να φτιάξουν κι άλλες, καινούργιες ιστορίες, ανθρώπων που είδαν κι αυτοί π ω ς ό λ α έ γ ι ν α ν ά λ λ α. Άλλα από αυτό που τους όριζε. Θα ξαναβρούν άραγε ό,τι τους συνείχε και τους καθόριζε ή θα περιπλανιούνται σε κόσμους ανοίκειους, άφιλους, άξενους;