Ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους

Ταξίδεψε πίσω στο 1997 με μία ιστορία βουτηγμένη στη φθινοπωρινή θαλπωρή μιας μικρής πόλης του Βερμόντ. Ο νέος μου γείτονας, ο Κλιφ, φαίνεται να τα έχει όλα υπό έλεγχο. Το «χρυσό» παιδί της μικρής πόλης; Τσεκ. Υποδειγματικός εργένης μπαμπάς; Τσεκ. Γυμνασμένοι πήχεις από το ζύμωμα; Δεν τους πρόσεξα καν, τ’ ορκίζομαι! Εγώ, από την άλλη, δεν έχω ιδέα τι κάνω. Είμαι η Μισέλ και μόλις χώρισα. Ήξερα πως το να αναλάβω τον ξενώνα της μητέρας μου στο Βερμόντ δε θα ήταν εύκολο. Υποτίθεται πως εδώ θα μάζευα τα κομμάτια μου μετά το διαζύγιο. Αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, τα γλυκά μου είναι σκέτη αποτυχία – όπως και οι προσπάθειές μου να πιάσω κουβέντα με τους ντόπιους. Έτσι λέει ο Κλιφ, που ξέρει τα πάντα και με βοηθά με όλα. Έχω αρχίσει να βασίζομαι πάνω του κι αυτό θα είναι πρόβλημα, γιατί φεύγω σε τρεις μήνες. Ο ξενώνας θα περάσει στη μικρή μου αδερφή κι εγώ θα επιστρέψω στο Σιάτλ για να πάρω την προαγωγή που κυνηγούσα. Μπορούμε να είμαστε φίλοι; Ναι, αυτό είναι ασφαλές. Μπορώ να το διαχειριστώ. Και το συμφωνήσαμε. Μόνο φίλοι. Τότε γιατί τελευταία το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι να φιλήσω τον γείτονά μου;