Παιχνίδια μνήμης

Είναι πολύ δύσκολο να παρακούσεις κάποιον που έχει πεθάνει. Όχι πρακτικά… πρακτικά είναι εύκολο. Δεν είναι εκεί για να σε σταματήσει. Από τη στιγμή που πέθανε, όμως, η Λόρεν ήταν πανταχού παρούσα. Και τίποτα δεν μπορούσε να μείνει πια μυστικό. Ήταν εκεί στον πρώτο απλήρωτο λογαριασμό που πέταξα, εκεί τη μέρα που με πήρε ο ύπνος και ξέχασα τον Μάρκο στη μπανιέρα. Κρυφάκουγε όταν κάλεσα τη μητέρα της για να κανονίσω τη διαμονή μας στο νησί. Με κοιτούσε μέσα από τον καθρέφτη όταν κάλεσα το αφεντικό μου για να παραιτηθώ πριν προλάβουν να με απολύσουν. Ήταν σιωπηλή συνοδηγός όταν έδεσα τον Μάρκο στο κάθισμα και ξεκινήσαμε για το νησί. Είμαι ένας μαλάκας. Και αν δεν το πιστεύεις ακόμα, μέχρι το τέλος αυτής της ιστορίας θα έχεις πειστεί. Την άνοιξη του ’75, μετά τον θάνατο της Λόρεν, ο άντρας της φτάνει με τον γιο τους στο απομονωμένο νησί όπου εκείνη μεγάλωσε. Τους περιμένει η μητέρα της, Άννα, ένα σπίτι γεμάτο ασφυκτικές σιωπές και μια κοινότητα που ζει στη σκιά της Thalasson Corp, μιας εταιρείας καλλυντικών που υπόσχεται νεανική ομορφιά. Όταν ο γιος του εξαφανίζεται, πίσω από τη βροχή, τα κλειστά στόματα και το πράσινο φως του εργοστασίου, ξεδιπλώνεται ένα άσχημο παιχνίδι μνήμης. Αν δεν εμπιστευτεί όσα θυμάται, θα πρέπει να παραδεχτεί πως ο γιος του δεν υπήρξε πραγματικά. Όμως η μόνη που παραδέχεται πως τον είδε είναι μια παράξενη γυναίκα στη στάση ενός λεωφορείου που δεν έρχεται ποτέ. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με νουάρ και gothic αποχρώσεις για την ενοχή, την απώλεια και την ευθραυστότητα της πραγματικότητας.