Πάμε Ελλαδάρα

Όλοι κάτι κουβαλούν. Και κανείς δεν το κουβαλά αθόρυβα. Ένας φόβος, μια ενοχή, ένα κορμί που αλλάζει, ένας έρωτας που δεν τέλειωσε όταν έπρεπε, μια μάνα, ένας νεκρός, μια παλιά Ελλάδα που επιμένει να πανηγυρίζει, μια θάλασσα που ξεπλένει τα πάντα. Η αστάθεια της ανθρώπινης ζωής. Στις ιστορίες αυτού του βιβλίου, μια ιστορία για κάθε ώρα, οι άνθρωποι μιλούν ακατάπαυστα, βρίζουν, καυχιούνται, ερωτεύονται, λένε ψέματα, γελοιοποιούνται, θυμούνται λάθος. Τα σώματα γερνούν ή προδίδουν, οι οικογένειες προστατεύουν ή συνθλίβουν, οι έρωτες σώζουν ή καταστρέφουν, το παρελθόν είναι συνεχώς παρόν ή αρνείται να πεθάνει. Η Κρήτη, η οικογένεια, το σεξ, η πολιτική, η αρρώστια, η παιδική ηλικία, η αθωότητα του παραμυθιού, η φθορά και ο θάνατος περνούν από ιστορία σε ιστορία χωρίς να ζητούν άδεια. Όπως ακριβώς και στη ζωή. Εδώ το γέλιο δεν ακυρώνει τον πόνο. Τον κάνει πιο επικίνδυνο. Κι όταν τελειώνει μια ιστορία, κάτι από τους ανθρώπους της εξακολουθεί να μιλά μέσα μας.