Πέντε σπόροι μια ρίζα

Πέντε παιδιά. Μια κοινή ρίζα. «Η γη θέλει χέρια», είπε η Σοφία και ρίχτηκε στη μάχη. «Η γη θέλει φωνή», είπε ο Νίκος και έσπασε τη σιωπή του. «Η γη θέλει χώρο», είπε η Άννα και άνοιξε τους ορίζοντες της. «Η γη θέλει ηρεμία», είπε η Ηλέκτρα και γαλήνεψε την τρικυμία. Ο Άρης, που στάθηκε δίπλα τους όχι από ανάγκη, μα από αγάπη. Κι εγώ, ο παππούς, να τους κοιτώ από το κατώφλι μου. Να κρατώ σημειώσεις για το πώς ο φόβος μεταμορφώνεται σε θάρρος και πώς η αλληλοβοήθεια γίνεται το χώμα που μας τρέφει. Μια ιστορία για τη δύναμη του μαζί σε έναν κόσμο που συχνά μοιάζει άγονος. Πέντε σπόροι που βρήκαν τον χώρο, την αγάπη και τη δύναμη... Και ρίζωσαν…