Η αφηγηματική λογοτεχνία αποτελεί, από τα πανάρχαια χρόνια, έναν από τους πιο διαχρονικούς και επιδραστικούς τρόπους επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Οι ιστορίες, τα παραμύθια και οι επικές αφηγήσεις, πέρα από τα γεωγραφικά σύνορα και τις γλωσσικές διαφορές, φέρνουν τους ανθρώπους σε επαφή με τον κόσμο των ιδεών, τις αξίες, τα ιδανικά και τις ιστορικές εμπειρίες ο ένας του άλλου. Για τον λόγο αυτό, η λογοτεχνία μπορεί να θεωρηθεί ένα από τα αυθεντικότερα εργαλεία πολιτιστικής και δημόσιας διπλωματίας· ένα εργαλείο που δεν συνδέει τους πολιτισμούς μέσω της επίσημης γλώσσας της πολιτικής, αλλά μέσω της γλώσσας της φαντασίας, του συναισθήματος και της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για αμοιβαία γνώση και κατανόηση μεταξύ των λαών. Η περσική μυθολογία, όπως και η ελληνική, περιλαµβάνει πληθώρα μύθων και ιστοριών που είτε λέγονταν από στόµα σε στόµα είτε καταγράφονταν από κάποιον σπουδαίο ποιητή. Κάποιες από αυτές τις ιστορίες αποτυπώνονται σε παραδοσιακές εικονογραφήσεις ενώ άλλες στην ίδια τη γλώσσα. Στο παρόν κείµενο παρουσιάζονται οι 7 άθλοι του ήρωα Ροστάµ, ενός µυθικού προσώπου που μοιάζει µε τον δικό µας αρχαίο ήρωα τον Ηρακλή ή τον µεταγενέστερο Διγενή Ακρίτα. Οι άθλοι αυτοί αποδίδονται από τον μεγάλο Πέρση ποιητή Φερντοσί και είναι παρμένοι από το μνημειώδες έργο του Σαχναμέ.