Ποίηση & Rock 'n' Roll

Η ενδέκατη συλλογή του Δημήτρη Γ. Παπαστεργίου, Ποίηση & Rock ’n’ Roll (Ανάλεκτο, 2026), ξεδιπλώνεται σαν διπλό άλμπουμ βινυλίου. Με τα ποιήματά της σε μια rock σκυταλοδρομία, θίγει τα κακώς κείμενα μιλώντας για «βουτυρόπαιδα και κακομαθημένα, με γλώσσα δέκα πιθαμές κι απαίδευτα χεράκια, που τρώγουσι και πίνουσι απ’ τον ντορβά τον ξένο». Κόντρα «στου κόσμου την παλιανθρωπιά», προτάσσει την ενσυναίσθηση. Μπροστά στην επέλαση μιας άπληστης κι ασύδοτης κλίκας μετρίων και ολίγιστων, υψώνει ως… ασπίδα του Αχιλλέα, τον τίτλο της. Επίκλησή της −στην περίπτωση που από τύχη ζούμε− η κουρσάρικη ευχή: «Fortuna, fammi far felice fine». «Ποίηση & Rock ’n’ Roll». Κοινό τους όραμα και σύνθημα, μια λέξη: Ελευθερία. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ στον Σταύρο Μίχα Ανεβαίνοντας από Αθήνα, μετά τα Τέμπη αλλάζει το κλίμα. Η κουφόβραση γίνεται συννεφόκαμα. Μπορείς πιο εύκολα να υπολογίσεις των στύλων την ταχύτητα την περισυλλογή των συντριμμιών φυσαλίδες αναψυκτικού στο σύμπαν ευχές τού Χρήστου Ανταυτού μπινελίκια τού αντιχρίστου υπουργού wreck, on truth of the other side… Επαρχιώτης και πάλι κανείς δεν λογαριάζει ούτ’ εσένα ούτε την ποιότητα της σύνδεσης με Κάιρο και Σείριο. ΠΡΟΣΕΥΧΗ στην Κατερίνα Καριζώνη Ευαίσθητος σμιλόδοντας έρμος γυρνώ στην τούνδρα. Ίσως να με συνάντησες στου Γκιλγκαμές το Έπος, σε κάποιο απ’ τα επίπεδα της Κόλασης του Δάντη, στου Νόννου τα Διονυσιακά ή στην Θεογονία. Γενάρη μήνα αν γεννηθείς, εκλιπαρείς για Ιούνη. Γνωρίζω πού τον πέλεκυ έκρυβ’ η Κλυταιμνήστρα και πώς το αίμα πάγωσε στης Μήδειας το μαχαίρι. «Είναι καλός ο άντρας σου;» «Είναι, όταν κοιμάται.» Κι εχ! φαιοπράσινη φθορά, τα δόντια σου μου δείχνεις. Καιροί! Άλλοι αλλοπρόσαλλοι, και άλλοι ευνοϊκοί… Των Νορμανδών ήμουν σκαρί στην κρύα Βαλτική και των κουρσάρων παραγιός στην Αδριατική. Cara F o r t u n a, f a m m i f a r f e l i c e f i n e. Αμήν.