Το 1963 η διακυβέρνηση της Δεξιάς κατέρρευσε με πάταγο, στον απόηχο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αδιαφιλονίκητος ηγέτης της συντηρητικής παράταξης, εγκατέλειψε την πολιτική και έφυγε μόνιμα στο εξωτερικό. Ήταν η στιγμή που η πολιτική σύγκρουση στην Ελλάδα έμπαινε σε μια κρίσιμη φάση: Ποιος θα κυβερνούσε τον τόπο; Από την μια πλευρά, ένα μαχητικό δημοκρατικό ρεύμα οραματιζόταν μια Ελλάδα απαλλαγμένη οριστικά από τις σκιές του Εμφυλίου. Από την άλλη, το Παλάτι, ο Στρατός και τα υπολείμματα της Δεξιάς επέμεναν -με την εγγύηση του αμερικανικού παράγοντα- να θεωρούν τον εαυτό τους νόμιμο ιδιοκτήτη της χώρας. Ο εκλογικός θρίαμβος της Ένωσης Κέντρου, το πραξικόπημα και η εξέγερση του Ιουλίου, ο κατήφορος προς τη Δικτατορία: Η ιστορία της περιόδου είναι γεμάτη ελπίδες και ματαιώσεις, εξαγορές και προδοσίες, σκευωρίες και βρώμικη μιντιακή προπαγάνδα. Αλλά και δικαστές που δεν φοβούνται, εργάτες που διαδηλώνουν για αξιοπρέπεια και Λαμπράκηδες που τραγουδάνε κοιτάζοντας το παρακράτος κατάματα.