Ζωή εσύ η αναπάντεχη που σαν τελευταίο γόνατο δίνεις μια και μ’ ένα άλμα νικάς τη θάλασσα. _α/βαθείς περιοχές Στο πέλμα μου μεγεθύνεται ένας ύφαλος γίνομαι περιοχή του με ντύνεται. Όλα ξεκινούν με αυτές τις μικρές πλανητικές γεννήσεις αυτές τις αναστατώσεις. Λοιπόν βγαίνω ξυπόλυτος στην πανίδα της ύπαρξης χωρίς ακριβή κατάλογο αποσκευών χωρίς τακτοποιημένη σειρά στα χαρτιά μου μόνο βυθίζοντας λίγο λίγο τη μελλοντική μου μνήμη σε αυτό το περίεργο τοπίο ειδών.