Ένας τόπος κατάλληλος για παιδιές είναι η ποιητική του Βασίλη Νικολαΐδη. Με διάχυτη την θαλασσινή αύρα, με φωνές παιδικές γεμάτη, να σε παρακινούν να τραγουδάς ζωγραφίζοντας, ή να ζωγραφίζεις τραγουδώντας στο φιλικό πάνω το κύμα, το ταξιδιωτικό καλοκαίρι. Τους σκόπελους και τα ναυάγια, τις Νηρηίδες, τους Τρίτωνες, το άφθαρτο μαγνάδι... Βασισμένα στους στίχους του Β. Ν. όσα πήραμε ποτέ να τραγουδάμε, τα συγκεντρώσαμε σε τούτο εδώ το λεύκωμα με τον τίτλο «Πυξιδοθήκη» και σας τα παρουσιάζουμε, μαζί με μιαν αρέκια - κάποτε στον εθιμικό μέσα κώδικα της αποκριτικής του, συναπαντήθηκα με την επτανησιακή μου μοίρα - στον ήχο του μαντολίνου με τα κρεμαστά κοσμήματα της Νόνας μας.