Σμιλεύοντας το κάλλος

Ανιψιός του γνωστού και καθιερωμένου γλύπτη, Καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και μετέπειτα μέλους της Ακαδημίας Αθηνών, Μιχάλη Τόμπρου, ο Ερρίκος Γιαννήλος-Τόμπρος, πλαστικός χειρουργός στο επάγγελμα, δημοσίευσε, από το 1940 έως το 1984, τέσσερα ενδιαφέροντα μυθιστορήματα, άγνωστα στις μέρες μας, αν και συζητήθηκαν από την κριτική την εποχή της έκδοσής τους. Το πρώτο μάλιστα, με τίτλο Μια Κυρία σε πρόλογο, όπως προκύπτει από τη μέχρι στιγμής έρευνα, αποτελεί τη μοναδική, στην Ελλάδα, προσπάθεια γόνιμης καλλιέργειας των υπερρεαλιστικών διδαγμάτων στον χώρο του μυθιστορήματος, συνομιλώντας με τα αντίστοιχα παραδείγματα των André Breton και Louis Aragon. Οι μοντερνιστικές αναζητήσεις χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Τόμπρου, ενώ ολόκληρο το μυθιστορηματικό σύμπαν του συνέχουν οι ιδέες της γυναικείας ομορφιάς και του έρωτα, απόρροια της προσωπικής του ενασχόλησης με τις αισθητικές επεμβάσεις, οι οποίες συχνά θεματοποιούνται. Όλες οι γυναίκες που εμφανίζονται στα τέσσερα μυθιστορήματα συμβάλλουν, η καθεμιά με τον τρόπο της, στο όραμα για την επίτευξη του ωραίου, επιβεβαιώνοντας έτσι την πλουραλιστική φύση της ομορφιάς όπως τη σμιλεύει ο συγγραφέας. Όψεις αυτής της γοητευτικής και ιδιαίτερης διαδρομής παρουσιάζονται στην παρούσα έκδοση. Μαζί, ωστόσο, ξετυλίγονται και άλλα νήματα σκέψεων, ιδεών και τεχνικών, που καλύπτουν ένα μεγάλο χρονικό άνυσμα των εγχώριων λογοτεχνικών εξελίξεων από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι τη Μεταπολίτευση. Το έργο του Τόμπρου δίνει την αφορμή στον σημερινό μελετητή να στοχαστεί ζητήματα υπερρεαλιστικής γραφής, αισθητισμού, ιστορίας, ιδεολογίας, καθώς και τη σχέση της λογοτεχνίας με την πλαστική χειρουργική.