Πολύ συχνά, οι αναλύσεις για τη νεότερη και σύγχρονη Τουρκία αποτυγχάνουν να αποτυπώσουν την πολυπλοκότητα της κοινωνικής και πολιτικής της πραγματικότητας. Βασίζονται σε μονοσήμαντες και σχηματικές αναλυτικές κατηγορίες (ο κοσμικισμός, η νεωτερικότητα, η δημοκρατία, ο εθνικισμός κ.λπ.), που δεν επαρκούν για να αντιληφθεί ολοκληρωμένα ο παρατηρητής τις περιπλοκές του πολιτικού γίγνεσθαι και των κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων σε μια χώρα που βρίσκεται στο όριο μεταξύ Δύσης και Ανατολής, μια χώρα λαϊκή και ταυτόχρονα μουσουλμανική, η οποία ταλαντεύεται διαρκώς ανάμεσα στη δημοκρατία και τον αυταρχισμό, στην εσωστρέφεια και τον επεκτατισμό. Ο Benjamin Gourisse, καθηγητής πολιτικών μελετών και συστηματικός μελετητής της νεότερης και σύγχρονης Τουρκίας, οργανώνει την ανάλυσή του με βάση είκοσι στερεότυπα για την Τουρκία, που κατανέμονται σε τρεις κρίσιμες θεματικές: τη δύσκολη σταθεροποίηση της τουρκικής δημοκρατίας («Ιστορία και πολιτική»), τα πολλαπλά ρήγματα που τροφοδοτούν βαθιές κοινωνικές και πολιτισμικές συγκρούσεις («Κουλτούρα και κοινωνία»), καθώς και την αμφίσημη στάση της Τουρκίας στο διεθνές περιβάλλον και στην εξωτερική της πολιτική («Διεθνής πολιτική»). Ο συγγραφέας μάς προσφέρει ερμηνευτικά κλειδιά που βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα την τουρκική πολυπλοκότητα, πέρα από το πλαίσιο που διαμορφώνουν οι ευαίσθητες ελληνοτουρκικές σχέσεις.