Συλλογική τοιχογραφία και ατομική μοίρα

Σωτήρης Πατατζής ~ Δημήτρης Χατζής ~ Αντρέας Φραγκιάς ~ Γιώργης Παυλόπουλος ~ Αλέξανδρος Κοτζιάς ~ Νίκος Φωκάς ~ Γιώργος Ιωάννου ~ Μάριος Χάκκας ~ Θανάσης Βαλτινός ~ Γιώργης Μανουσάκης Μαρίνα Καραγάτση ~ Νίκος Βασιλειάδης ~ Λουκρητία Δούναβη Όλοι σχεδόν οι ποιητές και οι πεζογράφοι για τους οποίους γίνεται λόγος σε τούτο το βιβλίο πέρασαν τα παιδικά και τα εφηβικά χρόνια τους στην Κατοχή και στον Εμφύλιο, ορισμένοι και την πρώτη νεότητά τους, άλλοι με ενεργό, ακόμη και ένοπλη, συμμετοχή στα δραματικά ιστο­ρικά γεγονότα και άλλοι όχι. Η τρομερή δεκαετία άφησε ανεξίτηλο χνάρι στο έργο τους, σε άλλους περισσότερο έντονο και σε άλλους λιγότερο, δεν απορρόφησε πάντως όλη τη δημι­ουργική πνοή τους. Η ατομική μοίρα και τα προβλήματά της δεν εξαφανίστηκαν μέσα στη συλλογική τοιχογραφία. Το βιβλίο δεν αναλύει λογοτεχνικές γενιές, ομάδες, ρεύματα και τά­σεις, αλλά μιλάει μόνο για ποιητές και πεζογράφους και κυρίως για τα έργα τους, που αρέσουν και συγκινούν τον συγγραφέα του και για τα οποία πιστεύει ότι κρατούν τη δύναμή τους μέ­χρι σήμερα, πέρα από τα ιστορικά συμφραζόμενα μέσα στα οποία γεννήθηκαν. Ανάμεσα σε αυτά που ο Σταύρος Ζουμπουλάκης συζητάει εδώ, σημειώνουμε παραδειγματικά τα ερωτι­κά ποιήματα του Γιώργη Παυλόπουλου, τον πολιτικό φόβο και την αλληγορία του ολοκλη­ρωτισμού στο έργο του Αντρέα Φραγκιά, την τοιχογραφία της Καισαριανής (και της ζωής μας) από τον Μάριο Χάκκα, τη σημασία της ενατένισης της λεπτομέρειας στην πεζογραφία του Γιώρ­γου Ιωάννου, την ιδέα του θανάτου στα ποιήματα του Νίκου Φωκά, την πορεία προς την ενη­λικίωση στον ΑΓΑΘΟ του Νίκου Βασιλειάδη. Τα υπόλοιπα στις σελίδες του βιβλίου.