Τα Carmina Burana και η τύχη στους αρχαίους συγγραφείς

Τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας, σε αντίθεση με άλλες χώρες, η διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής στο λύκειο ακολουθεί μια μεθοδολογία που, δυστυχώς για την αρχαία γλώσσα, δεν έχει καμιά ουσιαστική σχέση με τις μεθόδους διδασκαλίας των γλωσσικών μαθημάτων, με κύριο αποτέλεσμα ο μαθητής, πέρα από κάποια απομνημόνευση ορισμένων στοιχείων, να μην μπορεί να αποκτά εκείνες τις βασικές γλωσσικές-νοητικές δεξιότητες που θα του επιτρέπουν να αναπαράγει, με φυσικό και αβίαστο τρόπο, αρχαίο ελληνικό προφορικό και γραπτό λόγο και έτσι να κατανοεί πληρέστερα τα διδασκόμενα αρχαία ελληνικά λογοτεχνικά κείμενα....

Η υπέρμετρη ανάπτυξη του τεχνικού πολιτισμού και η εκμηδένιση των αποστάσεων, που οδηγούν με γρήγορους ρυθμούς στην οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ενοποίηση, προβάλλουν ως αίτημα την καθιέρωση μίας μη φυσικής, τεχνητής γλώσσας, με βάση την αρχαία Ελληνική, αφού δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα να χρησιμοποιηθεί ως τέτοια η αρχαία Ελληνική, μιας απλούστατης γλώσσας συναλλαγών, τεχνολογίας - πληροφορικής και διεθνούς επικοινωνίας, που δε θα αλλάζει με το χρόνο ούτε και λόγω της διαφορετικότητας εκείνων που θα τη μιλούν και θα τη γράφουν και που τα βασικά σημεία αναφοράς της, δηλαδή τα θέματα των ουσιαστικών, επιθέτων και ρημάτων της, θα είναι πάντοτε σταθερά προσηλωμένα στην αρχαία Ελληνική, και έμμεσα και στη νέα Ελληνική, και θα προέρχονται από αυτήν....

Το εκπαιδευτικό ή μαθητικό δοκίμιο....