Της είπα

Βουδαπέστη, Χριστούγεννα του 1933. Στην οικία Σόμογκι, κάτω από τις γέρικες βελανιδιές της Βούδας, όλα πρέπει να βρίσκονται στη θέση τους. Η μεγάλη κόρη της οικογένειας, η Εμίλια, ονειρεύεται μια ζωή πέρα από όσα έχουν αποφασίσει άλλοι για εκείνη. Η μητέρα της, Τέρκα, ακροβατεί ανάμεσα στο παρόν και σε ένα παρελθόν που δεν την έχει εγκαταλείψει. Όταν η νεαρή Γιούλτσα φτάνει από το Άλφολντ για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός, ανάμεσα στις δύο κοπέλες γεννιέται μια απρόσμενη φιλία. Καθώς έξω από το σπίτι η Ευρώπη σκοτεινιάζει, μέσα σε αυτό οι ταξικές διαφορές, οι οικογενειακές επιταγές, η επιθυμία και ο φόβος συγκρούονται όλο και πιο βίαια. Ένα μυθιστόρημα για όσα ειπώθηκαν και όσα έμειναν ανείπωτα — και για τη στιγμή που η σιωπή παύει να είναι αθώα.