Το καφέ χωρίς όνομα

Ένα καφέ και οι άνθρωποί του. Ένας άντρας που ακολουθεί την επιθυμία του. Βιέννη, 1966. Ο Ρόμπερτ Zίμον βγάζει τα προς το ζην δουλεύοντας ευκαιριακά στην αγορά Καρμελίτερμαρκτ. Ο ίδιος είναι ικανοποιημένος με τη λιτή ζωή του, ωστόσο είκοσι χρόνια μετά το τέλος του πολέμου η πόλη ξαναγεννιέται από τις στάχτες της. Παντού ξεφυτρώνει κάτι νέο, και ο Ζίμον παρασύρεται από αυτή την αναγέννηση. Κάνει το άλμα και νοικιάζει μια μι-κρή ταβέρνα που τη μετατρέπει σε δικό του καφέ. Στην πραγματικότητα είναι λιγότερο ένα καφέ και περισσότερο ένας τόπος συνάντησης για τους ανθρώπους της γειτονιάς. Οι πελάτες συρρέουν φέρνοντας μαζί τους τις ιστορίες τους – ιστορίες νοσταλγίας, απώλειας και απρόσμενης ευτυχίας. Κάποιοι αναζητούν παρέα, άλλοι ψάχνουν τον έρωτα. Καθώς η πόλη γύρω τους ξυπνά, η ζωή του Ζίμον αλλάζει μαζί της. O Robert Seethaler εξιστορεί πώς αναδύεται ένας καινούργιος κόσμος που, όπως καθετί καινούργιο, φέρει ήδη εντός του το τέλος του.