Μέσα από αυτά τα μαύρα, πράσινα, κίτρινα, πολύχρωμα ή μονόχρωμα ποιήματα ο Ηλίας Κεφάλας εξέρχεται ως ένας μοναχικός περιπατητής μακρινών αποστάσεων, ένας έκθαμβος εξερευνητής δύσβατων ή οικείων τοπίων, ένας παρατηρητής πουλιών και ψυχών: εστιάζει μέσα από δάκρυα χαρμολύπης και αποθανατίζει τα αιώνια σε στίχους -λαμπερά ένσταντανέ-, όσα βλέπει, αλλά και όσα "ανακλώνται στην ίριδα της μνήμης"....

Τα ποιήματα (ή τραγούδια) που περιλαμβάνονται στο βιβλίο μιλούν για τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, αλλά και για τις σχέσεις των ανθρώπων με τα πράγματα που τους περιστοιχίζουν, μέσα σε συνθήκες φυσικής ελευθερίας και ονειροφαντασίας....

Όπως σκάει το λουλούδι μέσα από το σπόρο του, όπως σκάει το φως της αυγής μέσα από τη νύχτα, όπως σκάει ο ήλιος τα βαθιά χαράματα μέσα από τη θάλασσα, όπως σκάει το θαύμα μέσα από τις μυστικές στιγμές της ζωής, έτσι σκάει και η αγάπη αγνή και άσπιλη, έτσι σκάει και η αγάπη απροσδόκητη και ανέγγιχτη από τις σκιές του κακού και του πονηρού....

-...

-...

-...

-...

Οι ιστορίες που μας μαγεύουν δεν ξεχνιούνται ποτέ....

Το βιβλίο "Λάμψη και γνόφος" γράφτηκε το 1999 στην Αθήνα και παρέμεινε στο συρτάρι, λόγω της τακτικής συνεργασίας του συγγραφέα με τον τιμώμενο Κώστα Ε....

-...

Κάθε συναναστροφή έχει τις όμορφες στιγμές της, για χάρη των ὁποίων η μνήμη πισωγυρίζει συχνά και τις ξαναζωντανεύει εντέχνως...