Το ουρλιαχτό της Λύκαινας

Το βιβλίο αυτό, που αποτελεί ιστορία και μύθο μαζί, γιατί η ιστορική ακρίβεια δεν είναι εύκολο να διαφυλαχθεί απόλυτα όταν οι πληροφορίες προέρχονται από αυτόπτες μάρτυρες που ήταν πολύ μικροί όταν έζησαν τα γεγονότα και πολύ μεγάλοι όταν τα διηγήθηκαν, είναι γραμμένο σε απλό, λιτό ύφος, διανθισμένο με τοπικά έθιμα, άσματα και διαλόγους στην ποντιακή και τουρκική γλώσσα, και δείχνει, με θέμα τη δραματική προσπάθεια μιας χήρας με δύο ανήλικα παιδιά να διασχίσει τη Μικρά Ασία αναζητώντας μια ασφαλή για τα παιδιά της νέα πατρίδα, την ελεεινή απανθρωπιά και τη σκληρότητα του Τουρκικού Κράτους των δεκαετιών του 1910 και 1920 προς τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα προς τους Έλληνες και τους Αρμένιους του Πόντου, σε μεγάλη αντίθεση με τη στάση πολλών απλών Τούρκων πολιτών, που σε αρκετές περιπτώσεις υπήρξε συγκινητική....

Τσακιτζή παλικαρά, με τα παλικάρια σου, που την τρέμει ο ντουνιάς, γιαρ φινταν μποϊλού, την παλικαριά σου και την εμορφάδα σου....

[....

Το χρονικό αυτό παρουσιάζει μερικά, πολύ λίγα, από τα έγγραφα με τα οποία προσπάθησα, ως προϊστάμενος Γραφείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κόντρα στα ξένα προς τους μαθητές συμφέροντα των κάθε λογής τοπικών παραγοντίσκων, να υπηρετήσω τα μαθητικά συμφέροντα, και αυτή είναι η ιδιοτυπία του, το γεγονός δηλαδή ότι αποτελεί μία μικρή ανθολογία σχολιασμένων δημόσιων εγγράφων, που όλα έχουν κοινοποιηθεί, ικανή όμως να δείξει αρκετά σημεία στα οποία νοσεί το εκπαιδευτικό σύστημα και να γίνει αφορμή για συζήτηση....

Το βιβλίο αυτό, που αποτελεί ιστορία και μύθο μαζί, γιατί η ιστορική ακρίβεια δεν είναι εύκολο να διαφυλαχθεί απόλυτα όταν οι πληροφορίες προέρχονται από αυτόπτες μάρτυρες που ήταν πολύ μικροί όταν έζησαν τα γεγονότα και πολύ μεγάλοι όταν τα διηγήθηκαν, είναι γραμμένο σε απλό, λιτό ύφος, διανθισμένο με τοπικά έθιμα, άσματα και διαλόγους στην ποντιακή και τουρκική γλώσσα, και δείχνει, με θέμα τη δραματική προσπάθεια μιας χήρας με δύο ανήλικα παιδιά να διασχίσει τη Μικρά Ασία αναζητώντας μια ασφαλή για τα παιδιά της νέα πατρίδα, την ελεεινή απανθρωπιά και τη σκληρότητα του Τουρκικού Κράτους των δεκαετιών του 1910 και 1920 προς τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα προς τους Έλληνες και τους Αρμένιους του Πόντου, σε μεγάλη αντίθεση με τη στάση πολλών απλών Τούρκων πολιτών, που σε αρκετές περιπτώσεις υπήρξε συγκινητική....

-...