Διαθέτοντας στέρεη, φιλοσοφική, επιστημονική και παιδαγωγική μόρφωση, ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου πηγαίνει πολύ πιο πέρα, από όλους όσους υιοθετούν τις παιδαγωγικές καινοτομίες: επιδίδεται με θάρρος και οξύνεια σε μια κριτική διερεύνηση, των ίδιων των θεμελίων της αγωγής. Μετά από μια συστηματική ανάλυση των επίσημων παιδαγωγικών κειμένων και των διαδεδομένων παιδαγωγικών θεωριών, διατυπώνει τις απόψεις του σε μια προσπάθεια να θέσει μάλλον τα προβλήματα παρά να τα λύσει. Η μεστή και νευρώδης αυτή ανάλυση καλεί τον αναγνώστη παιδαγωγό σε γόνιμο και δημιουργικό στοχασμό σχετικά με το λείτουργημά του και τον προειδοποιεί ότι στην προσπάθειά του αυτή το κυριότερο εμπόδιο είναι οι προκαταλήψεις του και η προσαρμόγή του στο καθιερωμένο, δηλαδή ο ίδιος ο εαυτός του.