Το πολιτικό προσωπικό

Ένας υπερφίαλος αλλά φοβικός πρωθυπουργός, απροετοίμαστος και αδιάβαστος, περίκλειστος από μια ομάδα συνομηλίκων φίλων του, μικρόψυχων, πρώιμα ματαιόδοξων και μπολιασμένων με το μικρόβιο της πολιτικής απάτης, νόμισε πως με φανφαρονισμούς, οι λύκοι με την προβιά του δανειστή και “εταίρου”, οι διεθνείς και διεθνικοί μηχανισμοί του σύγχρονου χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, θα φοβηθούν και θα του κάνουν το χατίρι. Δεν χαρίστηκαν στους προηγούμενους δικούς τους, και θα κάνανε πίσω στο νέο “τίποτα” που “κράδαινε” στο χέρι του. Δίπλα σ’ αυτά, σωρεία εγκληματικών λαθών από έναν άνθρωπο ευφυή αλλά θύμα της ευφυΐας του, μέτρο-μέτρο, σκάψανε το λάκκο που θα θαβόταν το κολοβό εγχείρημά τους και οι ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.