Τόπος εξορίας

Ρέοντας οι ποταμοί χαρτογραφούν την ευτυχία ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ κι εν τω μέσω των θανάτων θα ξημερώσει ανθός του Παραδείσου Ωραία που κυλάει – σαν νερό χρόνο τον χρόνο ξεγλιστράμε απ’ τον χαμό κοσκινισμένα σώματα σκύβαλα που περάσαν απ’ τα δίχτυα σκορπίζουμε στις θάλασσες πλέουμε ανάλαφρα δίπλα σε πτώματα πρησμένα μαντεύουμε τα ρεύματα σκοπέλους και πτερύγια γλιτώνουμε – αθόρυβη νηοπομπή από κουφάρι σε κουφάρι κράτα δυνάμεις κράτα το στόμα σου κλειστό σώπαινε – και θα φτάσουμε θα κατακλύσουμε ακτές σκέψου οι φοίνικες σκέψου αμμόλοφοι αστέρια ακροθαλάσσι...