Τρεις αιφνίδιοι θάνατοι

(στα επιστημονικά και πολυπρόσωπα συλλογικά έργα προσθέστε και τον Πίνακα Περιεχομένων) Τώρα όλοι εσείς, σηκωθείτε όρθιοι και χτυπήστε ρυθμικά παλαμάκια, λικνίστε τα πόδια στον ρυθμό της μουσικής, γίνετε τώρα και για πάντα, ο “Έλβις” που δεν έγινα ποτέ. Αγαπήστε, ζήστε, βάλτε φωτιά σε ό,τι σας κρατά πίσω. Κόψτε τις άγκυρες του τίποτα. Σαλπάρετε... Σαλπάρετε στη ζωή, στον έρωτα για τη ζωή, με ένα ποτήρι νέκταρ στο χέρι και λίγη αμβροσία στη σκέψη. Και ένα σας λέω: όταν θα έρθει ο θάνατος θα του απλώσετε φιλικά το χέρι και θα έχει τη μορφή της “Μέριλιν” που αγαπήσατε, του “Τσάρλι” που του γεμίσατε το απλωμένο του καπέλο. Νικήστε! Μη φύγετε ηττημένοι από το βραχυχρόνιο παιχνίδι της ζωής.