[Η Ιστορία του γεωγραφικού χώρου είναι μια αρκετά ευάλωτη υπόθεση και είναι σημαντικό να προστατεύεται από τα βιβλία και την γνώση αφού είναι αδύνατον να προστατευθεί από τα Πανεπιστήμια και τους αρμόδιους φορείς. Η έγκυρη γνώση ανακύπτει και είναι χρήσιμη όταν προκύπτει από την έγκαιρη εκμάθηση της αλήθειας η οποία με την πάροδο του χρόνου υφίσταται πλήρη διαστροφή με αποτέλεσμα να χάνονται οι αξίες και η ευψυχία να βρίσκεται υπό εξαφάνιση το οποίο σημαίνει ότι το πνεύμα υπολειτουργεί και παράλληλα υπάρχει πλήρης αδυναμία κρίσης για το σήμερα και το αύριο. Η παρούσα μελέτη εξετάζει σε τρείς νομούς τους πεσόντες και θανόντες την περίοδο 1941-1950 ανθρώπους του Ελληνικού Στρατού και της Ελληνικής Βασιλικής Χωροφυλακής οι οποίοι δεν γνώριζαν ότι από κάποια στιγμή και μετά δεν θα θεωρείτο ότι πολεμούσαν Υπέρ Πατρίδος αλλά συμμετείχαν σε έναν «εμφύλιο» πόλεμο. Υπό αυτά τα δεδομένα και επειδή οι υπαίτιοι των θανάτων και των δολοφονιών βρίσκονται σε περιωπή είτε και υμνούνται είναι απίθανο αν το Ελληνικό Κράτος αύριο αναφερθεί περί υπέρ της Πατρίδος πόλεμου να βρεθεί νοήμων και να συμφωνήσει επί αυτού. Φυσικά ούτως ή άλλως δεν είναι δυνατόν να έχει κάποιος εμπιστοσύνη στο Κράτος σε κανένα τομέα άσχετα με την όποια Κυβέρνηση θα υπάρξει στο μέλλον. Η Μελέτη είναι και ιδιαίτερα χρήσιμη στους αναφερομένους νομούς αλλά και σε 36 έτερους άλλους νομούς που έχουν εκεί πεσόντες...] (Ο Συγγραφέας)