Υπέρ αναρρύσεως των αιχμάλωτων

Τι είναι αυτό που τελικά δεμένους μας κρατάει στο «λίγο»; Γιατί την ευτυχία αγναντεύουμε από μακριά κι όσο και να τη φτάνουμε δεν την αγγίζουμε ποτέ; Οι απαντήσεις για όλα τα «σχεδόν» και τα «παρά λίγο» που μας ταλαιπωρούν και στο διάβα μας στέκουν εμπόδια απροσπέλαστα βρίσκονται μέσα μας· στους φόβους που αρνούμαστε να νικήσουμε, στον εγωισμό που χατίρι δεν του χαλάμε, στ’ ανείπωτα λόγια που κρύβονται πίσω από τις πόρτες της σφαλισμένης μας καρδιάς. Τα έχουμε τα κλειδιά, καιρός να τα χρησιμοποιήσουμε «υπέρ αναρρύσεως των αιχμάλωτων» ψυχών μας!