Όταν μικρό παιδί ακούς κάτι το θλιβερό, που συνέβη στον τόπο σου και αφορά στον πνιγμό μιας νέας όμορφης κοπέλας προ πολλών πολλών χρόνων, φυσικό είναι τούτο να αποτυπωθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου...

στα κόρτε έως κορτέζ...

Η Λ Ι Α Ν Θ Ο Ι Πονάνε οι άνθρωποι Το πιο μεγάλο τους χαμόγελο φορούν για να το κρύψουν Μ’ ένα δεν βαριέσαι, ξεγλιστράνε απ’ τη δυστυχία τους Σαν ηλίανθοι που αναγκαστικά κοιτάζουνε τον ήλιο Με την πρώτη βροχή γέρνουν το κεφάλι Μα ο σπόρος τους γεμάτος Και ντύνονται τα δάκρυα Για κουκούλα σκεπάζονται μια ψεύτικη δύναμη Κι αρνούνται να λυγίσουν Σαν βρέφη ν’ αγκαλιάσουνε τα πόδια τους να κοιμηθούν Να αφήσουν την απογοήτευση να ξεχυθεί στα μάτια Κι ο ήλιος τους ποτέ δεν ανατέλλει γιατί τον κρύβουν Αν δεν δύσεις, πώς θα γεννηθείς ξανά; Κ Α Θ Α Ρ Σ Η Όταν σε φίλο τις μύχιες σκέψεις ακουμπήσεις κι επίκριση δεν λάβεις Σαν εξομολόγηση που κανένας δεν είν’ αγιότερος από τον άλλο Όταν δίχως να σε δουν προσφέρεις κι ας μην έχεις αύριο ούτε κι εσύ...

Δύο νουβέλες, «Το Άγνωστο Αριστούργημα» (LeChefd’ OeuvreInconnu, 1831) και «Πιερ Γκρασού» (PierreGrassou, 1839), ενταγμένες στο μεγαλειώδες έργο «Ανθρώπινη Κωμωδία» του Ονορέ ντε Μπαλζάκ «διασταυρώνονται» στην έκδοση αυτή, με κεντρικό θέμα τους ζωγράφους και τη ζωγραφική...

Θ Ε Υ Θ Αναδεύω θόλους σκοτεινούς με τη γραφίδα περιστρέφω το φεγγάρι σπέρμα αθάνατο στον γαλαξία ρίχνω δακτύλιοι τα γραμμένα τον χρόνο παγιδεύουν τόξο πολύχρωμο ο Λόγος μέσα στους αιώνες...

Ο ήρωας της νουβέλας, νιώθοντας μετέωρος, σ’ ένα κόσμο που όλο και περισσότερο μοιάζει ξένος και άγνωστος, αναζητά τον τραγικό ήρωα Οιδίποδα και συνταιριάζει τα βήματά του με τα δικά του...

Είναι ο Ίαμβος κατά γυναικών του Σημωνίδη του Αμοργίνου αυτό που φαίνεται με την πρώτη ανάγνωση –ένα σκωπτικό, χλευαστικό κείμενο που θέτει στο στόχαστρό του τη γυναίκα της αρχαϊκής εποχής αλλά και κάθε εποχής; Στο βιβλίο αυτό, που προτείνει μια νέα μετάφραση του αρχαιοελληνικού κειμένου, επιχειρείται παράλληλα και η ανεστραμμένη ανάγνωσή του· ανάγνωση που εμπλέκει τα δύο φύλα σε μια συνύπαρξη από τις πιο ενδιαφέρουσες και ελπιδοφόρες...

Μια ιστορία κωμική που εξαρχής απαιτεί πλάτυνση για ν’ αναδειχθεί, στο τέλος βολεύεται μόλις σε δύο μέτρα πιθαμή, γυρνώντας το κεφάλι της στο σκοτεινό προσκέφαλο του τραγικού...

ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ...

Στη ράχη ενός ψαριού ήθελα το σπίτι μου και, επιτέλους, το κατάφερα...

ΜΑΓΓΕΛΑΝΟΙ Σηκώσαμε τις άγκυρες και στ’ άλμπουρο σινιάλο παντιέρα πορφυρόμαυρη που ’χαμε φυλαγμένη στο τσούρμο μας αντίδωρο τον θάνατο· ρεγάλο ταξίδι κακορίζικο σ’ άγνωστη γη διωγμένοι...

Συμβιβασμοί Τι μου χαμογελάς Λύπη, Μεγάλη μου αδερφή...

Μέσα από τα Αρβανίτικα που άμεσα κατέγραφα, οι Αρβανίτες της Αττικής με βοήθησαν να ακροασθώ και να ψηλαφίσω έναν κόσμο μοναδικό και σχεδόν άγνωστο...

ΑΝΑΓΚΗ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ ...

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΑΓΟΙ Οι σκιές επινοούν όλες τις ανεκπλήρωτες ελπίδες που κανονικά θα θεωρούνταν εξόχως ανατρεπτικές τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού, ομολογώντας πως είχαμε πιεί όλες τις μπύρες όταν είμασταν εκεί εντελώς απόντες αλλάζοντας την λέξη ευτυχία χωρίς να ανησυχούσαμε αν συνδιαλεγόμασταν σωστά με όλες τις καλοπροαίρετες προοπτικές που έβγαιναν από την βιόλα του κοριτσιού στο απέναντι δωμάτιο...