ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ Μεγαλώνοντας κρύωνα συχνά –έτσι έγινα ψυχρότερη...

Υπάρχουν παράθυρα επίμονα που μένουν ορθάνοιχτα χειμώνα καλοκαίρι Που φέγγουν τις νύχτες κάθε φορά που οι δρόμοι ερημώνουν Που κρέμονται στους τοίχους σαν εικονίσματα σε αδειανά δωμάτια Υπάρχουν παράθυρα επίμονα Που πίστεψαν σ’ ένα σιρίτι φως στων λουλουδιών το παρανάλωμα Που υπέκυψαν στου ανέμου την απροσδόκητη φορά Υπάρχουν παράθυρα επίμονα που πίσω από γρίλιες σφραγισμένες ικέτεψαν παράφορα την άνοιξη...

ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ Στον γκρίζο καµβά µια χρωµατιστή πινελιά...

ΔΙΩΞΙΠΠΗ Πάντα κρατά ο έρωτας μια τιμή κι ο Αίγυπτος μια χρυσή ασπίδα με τόση αφοσίωση στον ρεμβασμό που ακούει με άλλο ουράνιο κύμα...

ΑΝΑΤΟΛΗ Ξεκίνησαν απ’ την Ανατολή...

...Από την αγκαλιά ε...

ΛΟΓΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ Αδιανόητο ήταν το τόλμημα στα χρόνια της αθωότητας αγνοώντας τη φοβισμένη κουβέντα για τη δύναμη των πραγμάτων...

Τριάντα ένα ποιήματα και μια διαπίστωση που έφτασαν από μακριά...

ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ Χειρ εν καρπώ Μόνο μία αναπαράσταση σε παλιά αγγεία...

Σ Κ Ι Ε Σ Τ Η Σ Α Θ Η Ν Α Σ Οι σκέψεις σου, τα όνειρα, ο ήχος μιας σειρήνας Είν’ όλα αυτά που κρύφτηκαν στη λόχμη της Αθήνας Κι αφήνονται τα θέλω σου σα στέγες ρημαγμένες Πάνω σε μέρες που ’ρχονται και φεύγουν τρομαγμένες...

«Τι σκουσμάκια είναι ευτά; Τι έπαθε το παιδί; Γιατί είναι βρεγμένα τα σκουτιά σου;» «Γιαγιά μου, γιαγιά μου, τι έπαθα… Με κυνηγούσε το σκυλί...

Ο Ζώης, παιδί της Αθήνας, στις αρχές της δεκαετίας του ’60 επισκέπτεται τα εξαδέλφια του που κατοικούν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου...

Ο Γιώργος Χασιώτης, Αρβανίτης από το Μαρκόπουλο Μεσογείων, ήταν φαντάρος στην Αλβανία...

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΗΤΑ Οι δάσκαλοι στο σχολείο όταν μας μάθαιναν τους φθόγγους, έλεγαν: «Πι-Βι-Φι,Τα-Δε-Θι…»...

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Αίτε να σκαρφαλώσουμε Να βγούμε το βουνό Να μυριστούμε θάλασσα Της λεμονιάς ανθό...