29 διηγήσεις, 29 διαφορετικές ιστορίες, ανθρώπινες, διαχρονικές, νοσταλγικές, παλιές και σύγχρονες που αναδεικνύουν την απώλεια, τον έρωτα, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, τη θέληση των ανθρώπων να ονειρευτούν ν’ αλλάξουν το πεπρωμένο τους, να δραπετεύσουν με όχημα τα όνειρά τους από την απατηλή καθημερινότητά τους...

Ο Σάπων Στα πορθμεία των νοσοκομείων φωνάζει δυνατά ο Θεός: Δώστε στους κωπηλάτες της λίμνης των πνιγμένων επιθυμιών διαβατήρια με φωτογραφίες νεογέννητων αιώνων...

Αλεξάνδρα η Μητέρα, Νίκος ο πατέρας...

Αν και δεν ήταν ούτε Μεσογείτης, ούτε Αρβανίτης, ο Χρίστος Ενισλείδης (1895-1985) αγάπησε τα χωριά της Αττικής και την Ιστορία τους περισσότερο κι από τη γενέτειρά του την Αθήνα...

Το 1865 μία πόλη γεννιέται στην Αττική, το Λαύριο, και ένας δήμαρχος δολοφονείται στην ίδια περιοχή...

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ Ξεσκόνισε την αγάπη από σιωπές αποστάσεις υπαινιγμούς σκόνες του χρόνου αράχνες της ανάγκης – Και την κράτησε ατόφια καθαρή...

Liberta o Morte ...

Στην περίοδο της πανδημίας, η Μόνικα, μια καταξιωμένη μεταφράστρια ξένης λογοτεχνίας, χάνει τον Έκτορα και βιώνει για δεύτερη φορά στη ζωή της την οδυνηρή απώλεια και το πένθος...

Λέξεων ἀνθοφορία Τριγυρνῶ στά παρτέρια τῶν λέξεων...

RESSUSCITER LA BAR...

«Είχα μείνει άφωνη...

Ψυχοσύνθεσης θέα Ήρεμα απογεύματα πλημμυρισμένα με το τίποτα φτιάχνουν τη μεγαλύτερη ερημιά· ώρες σε ηδονικά βυθίσματα πέλματα γυμνά στ’ αγκάθια μνήμης ματαιόδοξης...

Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΑ Ο άνεμος στις καλαμιές (1899) Αν είχα τις δαντέλλες τ’ ουρανού, Κεντήματα αργυρά και φως χρυσό, Τα γαλανά, τα διάφανα, τα σκοτεινά υφάσματα, Που ντύνουνε τη νύχτα και τη μέρα, τυλίγουν το μισόφωτο, Θα τ’ άπλωνα στα πόδια σου· Μα, εγώ ο φτωχός, τα όνειρά μου έχω μόνο· Κι αυτά τα όνειρα απλώνω να πατήσεις· Πάτα απαλά, γιατί στα όνειρά μου πάνω εσύ διαβαίνεις...

Στο κατακόρυφο γεφύρι των ψυχών Στην σκουριασμένη σκάλα, στο κατακόρυφο γεφύρι των ψυχών, εκεί να συναντηθούμε...

Συντροφιά Η συντροφιά συχνά αντιστρέφει το ποτήρι της απόγνωσης...