ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΙ Κοιμάσαι δίπλα μου ολόκληρος κοντά της, ένα καπέλο κόβεται στα δύο στο χάσμα του ανθίζουνε χειμωνανθοί, σηκώνομαι έξω βρέχει, σε μια σελίδα γράφω: σε ερωτεύθηκα σαν κλειδαρότρυπα στο χάος...

Ο Άλκης έχει μεγάλα χείλη...

Αυτό που κυρίως ξεχωρίζει το συγκεκριμένο βιβλίο από άλλα ταξιδιωτικά είναι το διπλό βλέμμα: ο συγγραφέας, πλήρης κάτοχος των εκφραστικών του μέσων πια μετά από τόσα πετυχημένα βιβλία, αποτολμά σύγκριση όχι μόνο των δυο Γερμανιών τού χτες με την ενιαία Γερμανία τού σήμερα, αλλά και του τοτινού δικού του, νεανικού βλέμματος, με το τωρινό ώριμο...

Άμα θα δεις στα μάτια μου, τα όνειρα που κάνω, είναι γιατί ζωγράφισα τα δυο δικά σου επάνω...

το φεγγάρι στέκει ολ...

Α ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ Αυτός ο άλλος στο μετρό δυο μάτια ένα στόμα μια κραυγή...

Ω Δ Η ΣΤΟΝ Μ Ι Ν Ω Τ Α Υ Ρ Ο Χαίρε, του Μίνωα ταύρε, φρουρέ των γρίφων ραγισμένο βλέμμα της θλίψης σώμα διάστικτο από σφραγίδες και νύξεις αστεριών...

Προσευχή Δες τούτα τα κοράκια: κατέφθασαν ή αποχωρούν; Τι απέγινε τούτο το Ανθιβόλιο ψυχής – τούτη η ψυχή μου κομμάτια, όμοια επιμερισμένα; Τούτη η εικόνα των λέξεων – της λέξης μου η εικόνα; Τι είναι εδώ τόσο φωτεινό; Το απαύγασμα ή η Αυγή; Και ποιο είναι το Τέλος ή η Αρχή; Αφήστε με να κλάψω, να γεμίσω τη Γης δάκρυα, να με συγχωρέσουν οι λέξεις μου που ορθώθηκα...

…«Μα και συ μορφοκοπελιά είσαι κόρη μου», της είπε φωναχτά ο πατέρας...

Γλάρος Μ’ έκανε το σκυλί του πελάγου Του να μυρίζομαι τα καράβια πίσω από τον ορίζοντα τις φωτιές στους βυθούς και στα άστρα Του...

ΑΝΕΛΠΙΣΤΑ Χαμόγελο απ’ το δικό σου σταυρό φως απ’ το τάμα του γενναίου λίκνου...

Αρχές του 21ου αιώνα, ο Μάρκος δουλεύει περιπτεράς, νυχτερινή βάρδια, στην όλο και παρακμάζουσα πλατεία Oμονοίας, αλλά έχει και μια δεύτερη, κρυφή ιδιότητα: εκτελεί συμβόλαια θανάτου...

Δεν έχει άκρη η ρίζα μου...

«Ο ΠΑΤΕΡΑΣ» Στου παλιού τραπεζιού τη γωνία καθόταν ο πατέρας με τα γυαλιά και το τσιγάρο να το στρίβει...

Η βασίλισσα των ποιητών Αν ήμουν ένας Ελύτης με το βαρύτιμο δαχτυλίδι μου, το οξειδωμένο από το μουνόχυμα τόσων και τόσων νηρηίδων, και δεν ήμουν ο ταπεινός παραγιός ενός κρεοπώλη, τότε η βασίλισσα των ποιητών ίσως να μου είχε παραδοθεί να την κάνω ό,τι θέλω...