Κάτω απ’ τα βήματα του χρόνου Κάποτε όλα αυτά θα λιώσουν Πύργοι, παλάτια κι εξουσίες Απ’ τη φθορά δεν θα γλιτώσουν...

Μια ανατριχιαστική ιστορία τρόμου, εγκλήματος και μεταφυσικού...

Ένα νόμισμα για να βρει την αγάπη, ένα νόμισμα για να παντρευτεί κι ένα για να επιστρέψει στη Ρώμη...

«Είδα ένα παιδί να δολοφονείται… Το στραγγάλισε»...

Από τα κείμενα που παρουσιάζουμε εδώ τα τρία πρώτα αναφέρονται, με διαφορετικές αφορμές το καθένα, σε μορφές και πράγματα του Μεσοπολέμου, ενώ το τέταρτο («Η παρακώληση της λογοτεχνίας») ασχολείται με το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου και τα όριά της μέσα στις διαδικασίες της σύγχρονης κοινωνίας, καθώς και με την ενδεχόμενη μοίρα των λογοτεχνικών ειδών μέσα σ’ αυτά τα όρια και αυτούς τους εμποδισμούς...

Όταν δημοσιεύτηκε το βιβλίο, το 1949, και λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του από φυματίωση, ο Όργουελ χρειάστηκε να το υπερασπιστεί στο αριστερό κοινό του ως εξής: Το πρόσφατο μυθιστόρημά μου ΔΕΝ επιτίθεται στον σοσιαλισμό ή στο Βρετανικό Εργατικό Κόμμα (του οποίου είμαι υποστηρικτής), αλλά αναδεικνύει τις διαστροφές στις οποίες υπόκειται μια συγκεντρωτική οικονομία και οι οποίες έχουν εν μέρει πραγματοποιηθεί στον κομμουνισμό και τον φασισμό...

Αρχές της δεκαετίας του 1980...

Ο Τζακ Κάφερι έρχεται αντιμέτωπος με το απόλυτο κακό...

Ο Έντουαρντ Φόσκα είναι δολοφόνος...

Xειμώνας 1553 Κυνηγημένη από την Ιερά Εξέταση, μια δεκατετράχρονη εβραιοπούλα, η Χάνα Γκριν, αναγκάζεται να διαφύγει από την Ισπανία μαζί με τον πατέρα της...

Άλλο ένα διαβολικά περίπλοκο μυστήριο για τον σπουδαίο Ηρακλή Πουαρό… Επιστρέφοντας μετά το μεσημεριανό, ο Ηρακλής Πουαρό βρίσκει μια εξαγριωμένη γυναίκα να τον περιμένει έξω από την πόρτα του σπιτιού του...

Ύπνο δεν έχουν εντός μου οι λογισμοί...

«Από ό,τι κι αν είναι φτιαγμένες οι ψυχές μας, η δική του και η δική μου είναι ίδιες»...

Οι Μάριαν και Έλινορ Ντάσγουντ, έπειτα από μια μεγάλη απώλεια, αναγκάζονται να αλλάξουν ριζικά τη ζωή τους, να στερηθούν όλες τις ανέσεις και να αναζητήσουν την ασφάλεια μέσω ενός γάμου...

Ποιος θα φανταζόταν, ότι η αλληγορική νουβέλα του Τζόρτζ Όργουελ (ας μην ξεχνάμε ότι πολέμησε εναντίον του Φράνκο στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο) που κυκλοφόρησε το 1945, θα περιέγραφε με τόσο ρεαλισμό την εξουσία και την δυστοπία, σχεδόν έναν αιώνα μετά; Ο Όργουελ στο βιβλίο αυτό, καυτηριάζει με μοναδικό τρόπο την προδοσία της Ρωσικής Επανάστασης και την κυριαρχία του Σταλινισμού...