Η μακρινή χώρα είναι το τελευταίο θεατρικό έργο του Ζαν-Λυκ Λαγκάρς...

Σκάνδαλο! Την επομένη μιας ξέφρενης νύχτας στο Μαξίμ, η Πιτσιρίκα-Γαριδούλα, χορεύτρια στο Μουλέν-Ρουζ, βρίσκεται στο κρεβάτι του αξιοσέβαστου δόκτορα Πετιπόν, άμαθου στα δυνατά ποτά...

Δύο πρόσωπα που αγαπιούνται, που δεν μπορούν να ζήσουν το ένα χωρίς το άλλο, δεν καταφέρνουν να το ομολογήσουν, είναι ο αδελφός και η αδελφή...

Στην Ταράτσα ένας άντρας και μια γυναίκα χωρίζουν, γεγονός που κάποιες φορές συμβαίνει...

Στη μεταγραφή των αποσπασμάτων από το έργο του Edmond Jabes δεν ακολούθησα τη σειρά με την οποία παρατίθενται στο πρωτότυπο...

Ένα βράδυ, στα μέσα του 21ου αιώνα, όλα σβήνουν...

-

Ένα ιστορικό βιβλίο δοσμένο από μια διαφορετική, παραδοσιακή σκοπιά! Ως συνέχεια του πολυσυζητημένου του έργου «H Κρίση του Σύγχρονου Κόσμου» (1927), το σύντομο δοκίμιο του Γάλλου στοχαστή και τραντισιοναλιστή Ρενέ Γκενόν με τίτλο «Πνευματική αυθεντία και Κοσμική εξουσία» (1929), εξετάζει τις μεταφυσικές αρχές που νομιμοποιούν τις πολιτικές και πνευματικές ιεραρχίες κάθε κοινωνίας, και δη της σύγχρονης Δυτικής...

Από εδώ και μπρος ανήκαμε στο βουνό...

Το δημοφιλέστερο έργο του Ρουσό...

Το δημοφιλέστερο έργο του Ρουσό...

Le Terrorisme, confrontation armée hors du commun, traverse l’histoire de l’humanité...

Ποια τύχη μπορεί να έχει μια γυναίκα ορφανή και από τους δύο γονείς, μαύρη και νάνος, που μεγαλώ νει με την εργάτρια γιαγιά της σε μια φτωχογειτονιά της επαρχίας; Στα δεκαπέντε της χρόνια, η ηρωίδα ‒που δεν θα μάθουμε ποτέ το όνομά της‒ αφήνει τη γειτονιά που μεγάλωσε και τους ανοχύρωτους ανθρώπους της, «εκείνους που ο κόσμος θα ήθελε να εξαφανίσει», για να αναζητήσει την οικογένεια της καρδιάς της, να βρει την ταυτότητά της, να γνωρίσει τον κόσμο...

Το W ή Η παιδική ανάμνηση περιέχει δύο κεντρικά παράλληλα αφηγήματα. Παρότι θα μπορούσε να νομίσει κανείς ότι δεν έχουν σχεδόν τίποτα κοινό, τα δύο κείμενα δεν λειτουργούν αυτόνομα αλλά είναι απολύτως αλληλένδετα, αφού το πλήρες νόημά τους δεν αποδεσμεύεται παρά μόνο στην εύθραυστη διασταύρωσή τους.

Βερονίκ, μήπως μας ενδιαφέρει και τίποτ’ άλλο πέρα από τον εαυτό μας; Όλοι θα θέλαμε να πιστεύουμε σε μια πιθανή βελτίωση...