-

-

-

«Οι ιστορίες που αφηγούμαστε λένε κάτι για το ποιοι είμαστε»...

Ζούμε σε έναν πολιτισμό που μας αιφνιδιάζει ασταμάτητα με την αγριότητα που παράγει και καθιερώνει...

Απρίλης του 1986, λίγες μέρες πριν το εφιαλτικό «ραδιενεργό» Πάσχα του Τσέρνομπιλ...

Οι ήρωες του μυθιστορήματος, το οποίο πραγματεύεται πρωτότυπα την πυραμίδα της κοσμικής τάξης, καλούνται να αντιμετωπίσουν αδιέξοδα και δυσκολίες, ανάλογες των σύγχρονων κοινωνιών...

Μια σειρά διηγημάτων που διερευνούν τον θεσμό της οικογένειας, της φιλίας και τις εύθραυστες ισορροπίες στις σχέσεις των ανθρώπων...

Les Caryatides discutent dans le nouveau Musée de l’Acropole...

Die Karyatiden unterhalten sich im neuen Akropolis- Museum...

Όμορφά μου χελιδόνια, τραγουδήστε την άνοιξη που σπέρνει χαρές και άνθη στη γη που στέγνωσε από τα δάκρυα του χειμώνα...

Η Νικολίνα αγαπά τη θάλασσα, αλλά υπάρχει κάτι που την τρομάζει: το θαλάσσιο σκι! «Φοβάμαι… κι αν πέσω;» λέει ξανά και ξανά...

Η Ζηνοβία είναι ένα χαμογελαστό παιδί, ετών τριάντα τεσσάρων, που σιγοτραγουδά στη δουλειά, φοράει κάθε μέρα διαφορετικό φουλάρι και θέλει να ερωτευτεί! Είναι διάφανο χαρτί, απεχθάνεται τα ψέματα και την υποκρισία, αυτό που δείχνει, αυτό είναι! Ή μήπως όχι; Αναζητώντας τον ιδανικό σύντροφο, μας ταξιδεύει στην Τσονίμα Κερατέας, την Ύδρα και τη Νάξο, συναντά τον Αγησίλαο, τον πρώτο της έρωτα, κάνει νέες γνωριμίες και ανακαλύπτει ότι όπως τα φουλάρια της, έτσι κι ο έρωτας μπορεί να πάρει πολλές διαφορετικές αποχρώσεις...

Μέσα στον κόσμο μας υπάρχουν παιδιά που έχουν μάθει να ζουν διαφορετικά, βλέποντας με τα μάτια της ψυχής και ακούγοντας με την καρδιά τους...

Μια συλλογή ποιημάτων που γεννήθηκαν μέσα από τη νύχτα αλλά κοίταξαν σταθερά προς το φως...