και έπειτα∙ με το...

Γίνε παλμός και δεν θα πάψω ποτέ να χτυπώ...

Ο εικοσιδυάχρονος Σίμον Μπέμπλερ, φοιτητής Φιλοσοφίας, μαθαίνει πως πάσχει από μία ανίατη ασθένεια...

Η ποίηση της Παβίσεβιτς δεν έχει καλολογικά στοιχεία, ούτε μακροσκελείς στίχους...

Η καθημερινότητα της Νάντιας Ζώτου φαντάζει εκ πρώτης όψεως εύρυθμη και τακτοποιημένη...

Οι γέφυρες φτιάχνονται για να ενώνουν...

Έπειτα από μία τραυματική εμπειρία, η Κλαούντια, δημοσιογράφος από την Αργεντινή, πηγαίνει στη Μαδρίτη με την ελπίδα να γυρίσει σελίδα στη ζωή της...

This is a poetry and storytelling collection about life, love, time, trauma, magic and finding shelter through words and worlds...

Παναγιώτης και Μιχάλης...

Τα αστραφτερά μάτια της πυγολαμπίδας έσκισαν στα δυο τον ατάραχο ουρανό της Ελεφαντολάνδης και ο μινώταυρος κλείστηκε στην αιώνια φυλακή του...

Τα Πολύ ταπεινά δώρα είναι ένα επιστολογραφικό μυθιστόρημα στο οποίο δύο αδέλφια, ο Ζίβα και ο Βουκάσιν, ανταλλάσσουν ηλεκτρονικά μηνύματα για τη ζωή τους στη Σερβία και τις ΗΠΑ αντίστοιχα...

Η μύγα Λέων Ζούμζα ξυπνάει ένα πρωί και βρίσκει τον εαυτό της μεταμορφωμένο σε «πελώριο σπονδυλωτό», δηλαδή σε άνθρωπο...

Η Αλίκη όταν είδε τον βράχο ενώ κρεμόταν σύννεφο μαύρο στον ουρανό, ήδη στη χώρα των παραμυθιών βρισκόταν...

Καταργηθήκανε μεμιάς οι γρήγοροι ρυθμοί και οι στιγμές μας το ίδιο έργο παίζουνε πάνω στη γη...

Και είπε η σιωπή: «Γεννηθήτω άνθρωπος ίνα παράσχει φως εις τους αιώνας» Κι έγειρα στο πλευρό σου κι έτσι καθώς του έλειπε ακόμη αναπλήρωτο το άλλο του μισό αποκοιμήθηκα με μια φλούδα μανταρίνι στο στόμα να θυμάμαι την πίκρα που στύβει πάνω του το αγέννητο φως πριν ωριμάσει ήλιος...