Εκδόσεις Βακχικόν

Check in στα δωμάτια ξενοδοχείων Δύο άνθρωποι που χορταίνουν αγάπη σε ένα κρεβάτι Μια τηλεόραση που παίζει αδιάφορα Για να καλύπτει τους τριγμούς του έρωτα Μια συνάντηση περιορισμένης διαμονής Σε ένα δίκλινο βράδυ Κουβαλάμε το φως του δωματίου σε μια κάρτα Η καπνισμένη κουρτίνα προστατεύει από αδιάκριτο μάτι Τα ιδρωμένα σεντόνια που αλλάζει η καμαριέρα Τα άπλυτα της σχέσης που μπαίνουν μπουγάδα Δύο Ίκαροι με λιωμένα φτερά Τώρα κείτονται στο πάτωμα και αποκοιμιούνται καθώς κοιτιούνται...

Το σούρουπο, σαν ο ήλιος ερωτοτροπεί με τη θάλασσα, που είναι σαν διάφανο ζαφείρι, τα ψάρια από ασήμι βγαίνουν για να αρπάξουν το φεγγάρι που γεννιέται...

Θα προσπαθήσω να μην...

Μάιος 1938...

Ανάβυσσος, ξενοδοχείο «Καλυψώ»...

Έπειτα από το διαζύγιό της και σε κακή ψυχολογική κατάσταση, η Τζιγιόν εγκαταλείπει τη Σεούλ και μετακομίζει στη μικρή παραθαλάσσια πόλη Χουιριόνγκ...

Σάο Πάολο, 2005...

Ευρώπη, 2010...

Μέσα στην καθημερινή κίνηση της πόλης, ένας νεαρός ντελιβεράς διασχίζει ατελείωτες ώρες τους δρόμους ποδηλατώντας, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην...

Λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, η νύμφη Αίγινα καταριέται τον Δία να βρει τη μοναδική αγάπη μα να τη χάσει...

(Πολλές φορές αναρωτιέμαι ποιος είναι ο συγγραφέας και ποιο το έργο...

Στη γραμμή του χρόνου τα φτερά μου ανοίγω στη γραμμή του τόπου με προσδιορίζω...

Κοίταξα τα συντρίμμια του εαυτού μου, σαν σκουπιδότοπος έμοιαζε, από σκουπίδια που άφησαν άλλοι...

Ξαγρύπνησα πάλι απόψε...

Σε αυτό το θεατρικό έργο, η κεντρική ηρωίδα δεν μοιάζει με καμία άλλη κι αυτό είναι πρόβλημα...