Εκδόσεις Βακχικόν

Μέσα στην καθημερινή κίνηση της πόλης, ένας νεαρός ντελιβεράς διασχίζει ατελείωτες ώρες τους δρόμους ποδηλατώντας, προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην...

Λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, η νύμφη Αίγινα καταριέται τον Δία να βρει τη μοναδική αγάπη μα να τη χάσει...

(Πολλές φορές αναρωτιέμαι ποιος είναι ο συγγραφέας και ποιο το έργο...

Στη γραμμή του χρόνου τα φτερά μου ανοίγω στη γραμμή του τόπου με προσδιορίζω...

Κοίταξα τα συντρίμμια του εαυτού μου, σαν σκουπιδότοπος έμοιαζε, από σκουπίδια που άφησαν άλλοι...

Ξαγρύπνησα πάλι απόψε...

Σε αυτό το θεατρικό έργο, η κεντρική ηρωίδα δεν μοιάζει με καμία άλλη κι αυτό είναι πρόβλημα...

Γι’ αυτούς που χάσανε απ’ την ίδια μεριά πόδι και χέρι μα συνέχισαν να κάνουν ποδήλατο ως το τέλος του χωματόδρομου, μέχρι που φύτρωσαν χλωρά κλωνάρια με ρίζες κάτω από τους ιστούς...

Κάθε εποχή έχει τον τρόπο της να φέρεται απάνθρωπα...

Πώς ξεκίνησε αυτός ο Κόσμος και πού μας έχει φτάσει; Μπορούμε πια να ερμηνεύουμε τα φαινόμενα της ζωής γύρω μας και μέσα μας; Και η Τέχνη; Πού πηγάζει, πώς εξελίσσεται και τι ρόλο παίζει στη διατήρηση του (ανθρώπινου) είδους; Αν η τέχνη είναι ολόκληρος ωκεανός, ετούτο το βιβλίο τον κοιτάζει κυρίως από την ακτή της βιολογίας...

Είκοσι μία μέρες πίσω από μια κουρτίνα...

Ο Κίμων Μελάς, γόνος εύπορης αλλά κάπως ατυχούς αθηναϊκής οικογένειας, με εξαίρετη και διάκριτη παιδεία και αρκετά επιλεγμένες γνωριμίες, εμπλέκεται σε μια τρομακτική συνωμοσία infotainment πέριξ του κατ’ εκείνον «ομφαλού της Γης», την Κυψέλη, με δορυφόρους άλλες συνοικίες της πόλης ένθεν και ένθεν του ποταμιού, και με μια τοιχογραφία από προσωπικότητες του ντόπιου και του διεθνούς υποκόσμου, αλλά και του υπερκόσμου...

Ομορφιά… Ευλογία η κατάρα; Μια κοπέλα ερωτεύεται το αγόρι της αδερφής της, μια αθώα πλάκα οδηγεί τελικά έναν άνθρωπο στον θάνατο, μια γυναίκα που ζυγίζει πάνω από εκατό κιλά, αλλά και μια έφηβη που την κοροϊδεύουν όλοι επειδή είναι υπερβολικά αδύνατη...

Αλλά τώρα σκέψου πως σε αγκαλιάζω σφιχτά...

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ, που νομίζω ότι το κελαηδούν τα πουλιά...